اندیشه گاه

پروردگار میفرماید (اقرا بسم ربک الذی خلق) یعنی قرائت کن و بخوان بنام پروردگارت که آفرید.

پیدایش و ظهور اسلام ورسالت حضرت محمد با آیه تعلیم ، علم ودانش آغاز گردیده است که نمایانگر موقف واضح وروشن دین مبین اسلام در قبال علم و دانش است . همین علم و دانش است که انسان را ازهمه مخلوقات بالاتر و بلند مرتبه تر جلوه داده است. خداوند ج زمانیکه قصد کرد تا انسان را بحیث خلیفه درروی زمین بی آفریند موضوع را جهت آزمایش و ظاهراً غرض مشوره به ملائکه عرضه داشت که آنها در مقابل از ایجاد چنین مخلوقی و آنهم به حیث نماینده وخلیفه خدا درروی زمین رای ندادند اما باز مسئله همان علم ودانش پیش آمد که پروردگار خطاب به ملائکه ها میگوید که من میدانم و شما نمیدانید و به حضرت آدم ع اسمای یک تعداد از گیاهان را تعلیم داد (وعلم آدم الاسماء کلها ثم عرضهم علی الملائکت فقال انبئونی باسماء هئولاء ان کنتم صادقین)  وملائکه از اینکه از آنها چیزی نمیدانستند و جز عذرومعذرت دیگر عکس العمل از خود نشان ندادند.

همینجاست که خداوند ج باز به علم ودانش مقام و مرتبه قائل شده و حضرت آدم ع را بناء برداشتن علمش نسبت به ملائکه ای که همیشه ذکر و حمد خداوند را میکنند ، بالاتر دانسته و اورا خلیفه خود و جانشین خود در روی زمین انتخاب مینماید. پس معلوم میشود که انسان بی علم خلیفه خدا شده نمیتواند زیرا او قادر به پیشبرد رسالتش درروی زمین نسبت نداشتن علم و دانش نیست و نمیتواند از این وظیفه خود موفق بدرآید، بناءً علم است که انسان را مشعلدار خلافت خدا درروی زمین میگرداند.

حضرت محمد ص می فرماید (طلب العلم فریضت علی کل مسلم ومسلمه).

ترجمه : آموزش علم بالای هرمرد و زن مسلمان فرض است. تشویق و ترغیب پیروان دین مبین اسلام یکی از اصول و مبانی این آئین بوده ومیباشد. زیرا نیک بختی و بدبختی هرجامعه وابستگی به اهالی آن جامعه دارد. اگر باشندگان یک جامعه افراد آگاه ، واقف، عالم و دانشمند باشد پس آن جامعه نیز آهسته آهسته در پرتو علم همین دانشمندان رو به ترقی و پیشرفت نهاده و از آینده خوبی برخوردار خواهد گردید.