حرکت کوه ها توسط حرکت سطح زمین که کوه ها بالای آن قرار دارند، بوجود میآید. سطح زمین بالای لایه بالائی زمین حرکت میکند. این نظریه در اوایل قرن 20 توسط یک ساینسدان آلمانی بنام الفرید ارائه شد که میگفت "اقلیم زمین در همان اوایل خلقت اش باهم وصل شده است، اما بعداً به سمت های مختلف حرکت کرده و به همین شکل از همدیگر جدا شدند.  

ویجینر در یک جمله، در 1915 اشاره نموده است که تراکم زمین تقریباً 500 ملیون سال قبل باهم یکجا شده بود که این تراکم را بنام پن گائی (Pangaea) یاد میکنند که در قطب جنوب موقعیت دارد.

تقریباً 180 ملیون سال قبل، پن گائی به دو قاره بزرگ تقسیم گردید که هرکدام به سمت های مختلفی جریان پیداکردند. یکی از این قاره های بزرگ، گاندوانا (Gondwana) میباشد که شامل قاره های افریقا، آسترالیا، انترکتیکا و هندوستان میشود. قاره دوم آن که لاوراسیا (Laurasia)  نام دارد شامل قاره های اروپا، امریکای شمالی و آسیا بدون هندوستان است. بعد از این تقسیم بندی، (150 ملیون سال قبل) گاندوانا و لاوراسیا به قاره های کوچکتری تقسیم گردیدند.

این قاره ها که بعد از جدائی پن گائی ایجاد گردیدند، سالانه به چندین سانتی متر بطور ثابت در روی سطح زمین در حرکت بوده اند و در عین حال نسبت دریا و زمین را تغیر میداده است.

در نتیجه تحقیقات زمین شناسی که در آغاز قرن 20 صورت گرفت، کشف گردید که این حرکت سطح زمین به شکل ذیل توسط ساینسدانان تشریح گردیده است:

روی زمین یا قسمت بالائی آن با ضخامت تقریباً 100 کیلومتر، به چندین بخش تقسیم گردیده است که بنام لایه یاد میشوند. زمین دارای 6 لایه عمده و چندین لایه خورد و کوچکی است. طبق نظریه لایه شناسی زمین، این لایه ها در روی زمین حرکت میکنند، که قاره ها و اقیانوس ها را باخود نقل میدهند. حرکت قاره ئی سالانه از 1 الی 5 سانتی متر تخمین زده شده است. زمانیکه لایه ها در حرکت میشوند، یک تغیرات را در جغرافیای زمین ایجاد میکند. هر سال اقیانوس اتلنتیک قسماً عریض میگردد.

یک موضوع مهم این است که: خداوند (ج) حرکت کوه ها را در قرآنکریم به یک جریان آهسته نام گذاری کرده و از آن یاد آور شده است. امروز ساینسدانان معاصر نیز اصطلاح جریان قاره ئی را برای این حرکت استفاده مینمایند.  

بدون سوال، این یکی از اعجاز قرآنکریم است که این حقیقت علمی که اخیراً توسط ساینس کشف گردیده است، درقرآنکریم یاد آوری شده است.

ترجمه: عبدالتواب "نظری"