داکتر عبدالله وزیر خارجه پیشین در اولین سفر خود به امریکا پس از دوسال، در یک رشته نشست ها و سخنرانی ها در ‏محافل معتبر پژوهشی و تحلیلی امریکا اشتراک نمود. از جمله در یک نشست در «انجمن آسیا» به مسئلهء مهم تمرکز زدایی ‏سیاسی در افغانستان تأکید نمود. ‏
از جمله داکتر عبدالله گفت که ما نیاز داریم تا اجتماعات محلی و رهبران شان را در پروسهء تصمیم گیری ها شامل بسازیم.  ‏هر چند شورا های ولایتی انتخابی را داریم ، اما هنوز نقش آنان در تأمین امنیت و توسعهء اقتصادی محلی کاملا تعریف ‏نشده است. امروزه شدیداً نیاز است که یک مباحثهء کلان در سطح ملی را در افغانستان در مورد چگونگی تمرکز زدایی از ‏قدرت آغاز کنیم. ‏

داکتر عبدالله درین نشست گفت تلاشهای سیاسی در سال 2001 تا چند سال از پشتیبانی و تفاهم اقشار و بخش های مختلف ‏جامعهء افغانستان برخوردار بوده که نتایج مثبتی به بار آورد اما اکنون آن روحیهء همکاری جمعی شدیداً آسیب خورده است. ‏

داکتر عبدالله افزود: فکر میکنم انتخاب پرزدنت کرزی در سال 2004 طی یک پروسهء شفاف و با حمایت بخش های وسیع ‏مردم افغانستان صورت گرفت، اما این موفقیت قسماً به پرزدنت کرزی و رفقایش در کابینه این تصور را داد که آنان به ‏تفاهم مردم دیگر نیازی ندارند. ‏

روحیه ای که نیروهای مختلف سیاسی را با بینش مشترک افغانستان دموکراتیک و صلح آمیز گرد هم آورده بود، رنگ ‏باخت. این، آغاز ضعف وسستی افغانستان بعنوان یک دولت بود. ‏

وزیر خارجه سابق افغانستان گفت زمانیکه طالبان در افغانستان شکست خوردند به پاکستان فرار کردند، جاییکه شبه نظامیان ‏به آنان کمک نمودند تا سازماندهی مجدد یافته و دوباره در افغانستان فعال گردند. سپس حالات عراق پیش آمد و امریکا را ‏بخود مشغول ساخت. اما هنوز هم میزان کمک و توجه به افغانستان کم نشد، ولی آنچه که در نتیجهء جنگ عراق صدمه ‏خورد ، توجه و تمرکز امریکا به اوضاع پاکستان بود. کاهش توان دولت افغانستان و افزایش کمک ها به طالبان در خارج از ‏افغانستان ثمرهء این حادثه بود. داکتر عبدالله در حالیکه پشتیبانی اکثریت مردم افغانستان از پروسهء جاری را هنوز هم ‏مطرح دانست، اما تذکر داد که باید به سرعت دست بکار شد تا اوضاع از کنترول خارج نگردد. ‏

داکتر عبدالله گفت اساسی ترین نیاز فوری ما در افغانستان اینست که آقای کرزی بعنوان رئیس جمهور انتخابی و دیگر ‏رهبران سیاسی باید دست به دست هم دهند تا پروسه در کلیت خود همچنان به پیش برود. ابتکار درین حالت باید از طرف ‏رئیس جمهور و اطرافیانش باشد، زیرا اینکار یک پیام ثبات و عزم کار جمعی را در بر خواهد داشت. ‏
‏25 جنوری 2008‏