چرا زبانی را می آموزیم؟
|
سخن بر سر صد یا هزار واژه نیست تا بتوان با مسامحه ازکنار مسأله رد شد. نیاز به واژه سازی یک نیاز روزمره است. در آغاز فقط چند واژه نظامی بود که فارسی در افغانستان تحمل کرد ودر دوره ی حاکمیت آقای کرزی پای اصطلاحات زیادی به ساحه ی پزشکی نیز کشیده شد مانند رنزورپوه و رنزور مل ... همان گونه که قضاوتپوه و سارنپوه و غیره در عرصه ی قضاوت و دادستانی. این واژه ها به خاطر حفظ «وحدت ملی»، الفبای پشتو را هم با خود به زبان فارسی آورده اند. و این دیگر دگرگون کردن استخوانبندی زبان فارسی است نه وارد کردن چند واژه و به همین دلیل پذیرفتن آنان به معنای بریدن با گذشته ی زبان فارسی است. |
|
|
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 15:6 توسط عبدالتواب "تواب"
|

عبدالتواب "تواب"